Należą do nich: babka płesznik, babka jajowata oraz dziwidło konjak. Babka płesznik , zwana też babką śródziemnomorską, to gatunek rocznej rośliny pochodzącej z rejonu Morza Plantago ovata ist die Übersetzung von "babka jajowata“ in Deutsch. Beispiel übersetzter Satz: Hydrokoloidy ekstrahowane z łusek nasion babki jajowatej (Plantago ovata).”. ↔ Aus den Schalen von Psylliumsamen (Plantago ovata) extrahierte Hydrokolloide.“. babka jajowata. Translation of "babka jajowata" into English. Blond Psyllium, Plantago ovata are the top translations of "babka jajowata" into English. Sample translated sentence: Babka jajowata (nasiona, łuski) ↔ Blond psyllium (seeds, husks) babka jajowata. + Add translation. cash. Babka płesznik to roślina, która ma właściwości podobne do siemienia lnianego – pomaga uregulować pracę jelit. Poza tym łagodzi objawy hemoroidów, reguluje poziom cukru we krwi u osób z cukrzycą typu 2 i łagodzi objawy łuszczycy i trądziku różowatego. Ponadto pomaga schudnąć i jest bezpieczna dla kobiet w ciąży. Sprawdź, jakie jeszcze właściwości ma babka płesznik. BABKA PŁESZNIK – właściwości i zastosowanie Spis treściBabka płesznik na zaparcia, biegunki, hemoroidy i wrzodyBabka płesznik zwiększa ryzyko rozwoju raka jelita grubego?Babka płesznik obniża poziom cholesteroluBabka płesznik obniża poziom cukru we krwiBabka płesznik na odchudzanieBabka płesznik na łuszczycę i inne choroby skóry Babka płesznik (Plantago psyllium L.), inaczej pchlica, płesznic (na Lubelszczyźnie) i pchle nasienie (na Mazowszu), to roślina pochodząca z zachodniego rejonu Morza Śródziemnego (stąd inna nazwa – babka śródziemnomorska), północnej Afryki i zachodniej Azji. Jej właściwości zdrowotne, a konkretnie nasion babki płesznik (łac. Psylli semen), które są surowcem leczniczym, wykorzystywano w medycynie ludowej na kaszel (jako środek wykrztuśny, przeciwkaszlowy, w zapaleniu oskrzeli), czerwonkę i bóle w chorobach reumatycznych i artretyzmie. Współczesne badania potwierdzają, że babka płesznik wykazuje liczne właściwości zdrowotne. Babka płesznik na zaparcia, biegunki, hemoroidy i wrzody Nasiona babki płesznik ułatwiają wypróżnianie, ponieważ po kontakcie z wodą uwalniają śluz i tworzą żel ułatwiający przesuwanie mas zalegających w jelitach. W związku z tym poleca się je stosować pomocniczo w leczeniu okresowych zaparć. Podczas stosowania nasion babki płesznik zalecane jest pice dużej ilości płynów (najlepiej wody) Babka płesznik zwiększa lepkość treści jelitowej, tym samym normalizując czas przejścia mas kałowych przez jelita, a co za tym idzie - częstość wypróżniania się. W związku z tym można ją stosować także w przypadku biegunek, tym bardziej, że wpływa na wzrost liczby "dobrych" bakterii jelitowych, a tym samym poprawia florę bakteryjną w jelitach. Ponadto babkę płesznik można stosować przy hemoroidach (guzkach krwawniczych odbytu). Babka płesznik nie tylko ureguluje pracę jelit, lecz także złagodzi bóle i świąd oraz zmniejszy krwotoki. Babkę płesznik mogą stosować także osoby zmagające się z chorobą wrzodową, podrażnieniami przewodu pokarmowego oraz zespołem jelita drażliwego, gdyż działa osłonowo i przeciwzapalnie. Babka płesznik a ciąża Czy w ciąży można stosować babkę płesznik? Roślina ta jest bezpieczna dla zdrowia przyszłych mam (a także ich dzieci) i jak najbardziej wskazania w ich diecie. Pomaga bowiem uporać się częstymi w tym czasie zaparciami. SPRAWDŹ>>ZAPARCIA w ciąży - jak sobie z nimi poradzić? Babka płesznik zwiększa ryzyko rozwoju raka jelita grubego? Powszechnie uważa się, że banka płesznik, ze względu na dużą zawartość błonnika, może zmniejszyć ryzyko rozwoju raka jelita grubego. Niestety, nie dowiedziono wpływu diety wysoko włóknistej (babka płesznik jest jej częścią) na zmniejszenie ryzyka wystąpienia nawrotu jelita grubego. Co więcej, dokładne badania wykazały nieznaczny związek pomiędzy dietą wysoko włóknistą a ryzykiem wystąpienia tego nowotworu. SPRAWDŹ>>Co jeść, by nie zachorować na RAKA JELITA GRUBEGO? Z kolei z innych badań wynika, że babka płesznik może wspomóc leczenie nowotworów nerki, piersi i skóry. Naukowcy zbadali wpływ wyciągu z liści różnych gatunków babki (nie tylko płesznik), czyli Plantago, na komórki nowotworu nerki i piersi oraz nowotworu złośliwego skóry. Okazało się, wyciągi te wykazują właściwości cytotoksyczne (działają jak trucizna na komórki nowotworowe). Za ten efekt odpowiedzialny jest flawonoid – 7- O -b-glikozyd luteoliny, który jest głównym składnikiem gatunków Plantago. Jednakże potwierdzenie właściwości przeciwnowotworowych babki płesznik wymaga przeprowadzenia badań klinicznych. Babka płesznik - przeciwwskazania Babki płesznik nie należy stosować w stanach skurczowych lub niedrożności jelit, a także przy bólach brzucha o nieznanej przyczynie. Poza tym nie można przyjmować babki płesznik (ani żadnych preparatów, które ją zawierają) przed planowaną kolonoskopią. Babki płesznik nie należy stosować jednocześnie z lekami. W takich przypadkach należy zachować co najmniej godzinny odstęp, gdyż nasiona babki mogą opóźniać wchłanianie leków. Babka płesznik obniża poziom cholesterolu Nasiona babki płesznik przyczyniają się do znaczącego obniżenia poziomu "złego" (LDL) i zwiększania poziomu "dobrego" (HDL) cholesterolu we krwi, dzięki czemu zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia. Naukowcy przekonują, że babka płesznik może być stosowana także w terapii łagodnej i średniej hypercholesterolemii (czyli w stanach podwyższonego powyżej normy stężenia cholesterolu we krwi). Babka płesznik obniża poziom cukru we krwi Jak wynika z badań z udziałem osób chorych na cukrzycę typu 2, babka płesznik redukuje poziom glukozy we krwi o około 12 proc., oraz zmniejsza zawartość cukru w moczu. Wszystko dzięki zawartości błonnika. Babka płesznik na odchudzanie Babkę płesznik lub suplementy diety zawierające naturalny błonnik z tej rośliny zaleca się włączyć do diety odchudzającej. Babka płesznik ogranicza wchłanianie tłuszczu, zmniejsza uczucie głodu oraz przyśpiesza przemianę materii. WARTO WIEDZIEĆ>>BŁONNIK: dieta odchudzająca musi być bogata w błonnik Autor: Time Zbilansowane dieta to klucz do zdrowia i lepszego samopoczucia. Skorzystaj z JeszCoLubisz, innowacyjnego systemu dietetycznego online Poradnika Zdrowie. Wybieraj spośród tysięcy przepisów na zdrowe i smaczne dania z wykorzystaniem dobrodziejstw natury. Ciesz się indywidualnie dobranym menu, stałym kontaktem z dietetykiem i wieloma innymi funkcjonalnościami już dziś! Babka płesznik – skutki uboczne Babka płesznik może początkowo powodować wzdęcia, uczucie pełności, które z czasem przemija. Babka płesznik na łuszczycę i inne choroby skóry Napar zawierający śluz z nasion babki płesznik można stosować w postaci okładów przy chorobach skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry (i inne stany zapalne skóry), trądzik różowaty i łuszczyca. Ponadto mogą ją stosować osoby zmagające się z suchą skórą, gdyż okład ma właściwości nawilżające i odżywcze. Bibliografia: Król D., Babka płesznik ( Plantago psyllium L.) – wartościowa roślina lecznicza, „Postępy Fitoterapii" 2009, nr 4. Babka Płesznik i Jajowata, 200 g. Babka Płesznik i Jajowata to ziołowy suplement diety o działaniu oczyszczającym jelita i usprawniającym trawienie. Skład Babka Płesznik i Jajowata: 80% nasiona babki płesznik (Plantago psyllium), 20% babki jajowatej (Plantago ovata). Zawartość soli wynika z obecności naturalnie występującego sodu. Zawartość poszczególnych składników roślinnych w przeliczeniu na zalecane do spożycia dwie porcje produktu dziennie (4 łyżeczki) wynosi odpowiednio: nasiona babki płesznik 11,2 g, łuska babki jajowatej 2,8 g. Właściwości: Babka Płesznik i Jajowata to preparat zawierający naturalny błonnik, który wspiera oczyszczanie jelit, sprzyja prawidłowemu trawieniu, przywraca oraz reguluje naturalny rytm wypróżnień. W efekcie Babka Płesznik i Jajowata warunkuje prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego, pomaga w utrzymaniu właściwej masy ciała, wspomagając przemianę materii oraz hamując nadmierny apetyt. Ponadto pomaga kontrolować poziom cholesterolu we krwi. Przeznaczenie: Suplement do stosowania w celu uzupełnienia codziennej diety w błonnik, dla osób dorosłych i młodzieży od 12 roku życia. Przeciwwskazania: Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u kobiet w ciąży i karmiących, a także w przypadku chorób układu pokarmowego, niedrożności jelit, ciężkiej cukrzycy i podczas silnych biegunek, którym towarzyszy gorączka. Dawkowanie: 2 łyżeczki mieszanki zalać 200 ml. schłodzonej, przegotowanej wody, wody mineralnej, mleka lub soku owocowego, odstawić na około 10 minut do spęcznienia i powstania kleiku, po czym spożyć. Jeść 2 porcje w ciągu dnia. Uwagi: Nie przekraczać dziennej porcji spożycia. Trzymać w temperaturze pokojowej, w miejscu suchym i nienasłonecznionym, poza zasięgiem małych dzieci. Pamiętać, że żaden suplement nie zastąpi zróżnicowanej diety i zdrowego stylu życia. Suplementy diety na odchudzanie Nadwaga i otyłość, to ogromny problem epidemiologiczny w większości krajów rozwiniętych gospodarczo – można je zaliczyć do epidemii XXI wieku. W Stanach Zjednoczonych ponad 54% dorosłej populacji cierpi na nadwagę, a ponad 22% ma otyłość. W Polsce, niestety, statystyki są podobne. Obliczono także, że Amerykanie wydają ponad 30 miliardów dolarów rocznie na różne programy odchudzające i preparaty wspomagające odchudzanie. Otyłość jest wynikiem przedłużającego się stanu zaburzonego bilansu energetycznego, kiedy to energia spożyta przekracza energię wydatkowaną. Nadmiar ten gromadzi się w organizmie pod postacią tkanki tłuszczowej. Należy podkreślić, że spożywanie w ciągu dnia jedynie 100 kcal więcej (odpowiada to mniej więcej 1 łyżce oleju lub kromce chleba z masłem) w stosunku do ilości kalorii spalonych może stać się, w ciągu roku, przyczyną przyrostu masy ciała o około 5 kg. Na wydatek energetyczny organizmu składają się trzy elementy: Spoczynkowa przemiana materii, Aktywność fizyczna, Termiczny efekt żywności. Termiczny efekt żywności – oznacza energię zużytą podczas spożywania, trawienia, wchłaniania i metabolizowania żywności. Jak wynika z tego zestawienia najwięcej energii pochłania spoczynkowa przemiana materii (RMR) – czyli wszystkie zjawiska fizjologiczne, które zachodzą w organizmie w czasie spoczynku. Zależy ona od wielu czynników, od płci i wieku. Warto zwrócić uwagę, że począwszy od ok. 18. roku życia RMR obniża się o 2–3% na każdą dekadę życia. U kobiety z natury będzie ona niższa o 5–10% niż u mężczyzny o tym samym wzroście i masie ciała. Jak wynika z doświadczenia, leczenie otyłości nigdy nie będzie efektywne bez zmiany nawyków żywieniowych, kontroli ilości spożywanych kalorii i zwiększenia aktywności fizycznej. Często jednak jest to bardzo trudne i żmudne, co sprawia, że zarówno pacjenci, jak i lekarze szukają różnych środków, aby wesprzeć proces odchudzania. Obecnie dostępnych jest wiele suplementów diety reklamowanych jako środki wspomagające redukcję masy ciała. Trzeba mieć jednak świadomość, że większość suplementów diety zalecanych jako ułatwiających odchudzanie nie ma naukowo udowodnionego działania. Przed omówieniem suplementów diety wykorzystywanych do redukcji masy ciała należy wspomnieć, że w organizmie wydzielanych jest wiele substancji/hormonów, które mają wpływ na regulację łaknienia i sytości oraz wydatku energetycznego, a tym samym na wartość bilansu energetycznego. Są one produkowane przez komórki różnych układów organizmu, a efektem ich działania może być zmniejszenie bądź zwiększenie łaknienia, a także zmniejszenie bądź zwiększenie wydatku energetycznego. Niektórym ziołowym suplementom przypisuje się działanie ułatwiające odchudzanie, gdyż ich czynne składniki mają właściwości zbliżone do hormonów obniżających łaknienie lub zwiększających wydatek energetyczny. Suplementy na odchudzanie Babka jajowata (Plantago ovata, psyllium). W lecznictwie wykorzystuje się jej nasienie bogate we włókno pokarmowe i substancje śluzowe. Zawiera mieszaninę obojętnych i kwaśnych polisacharydów, a stosunek w niej błonnika rozpuszczalnego do nierozpuszczalnego wynosi 70/30. Babka jajowata znajduje głównie zastosowanie jako środek przeczyszczający. Działa też jako wypełniacz żołądka, dlatego bywa zalecana jako środek wspomagający odchudzanie. Rodrigez i wsp. nie stwierdzili jednak istotnej różnicy w redukcji masy ciała w grupie przyjmującej psyllium w porównaniu z grupą placebo. Przed zażyciem psyllium konieczne jest rozpuszczenie go w wodzie. Zaleca się przyjmować je 30 min przed posiłkami. Przy stosowaniu psyllium ważne jest dobre nawodnienie organizmu. Trzeba pamiętać, że może ono hamować wchłanianie leków, dlatego też nie należy ich przyjmować w odstępie krótszym niż godzina od zażycia psyllium. Czasem zioło to może dawać reakcje nadwrażliwości. Dziurawiec (Hypericum perforatum) zwany też zielem Św. Jana może znaleźć zastosowanie w okresie odchudzania ze względu na swoje działanie antydepresyjne i przeciwlękowe. Właściwości te zawdzięcza obecności składników czynnych, takich jak hiperycyna i pseudohiperycyna. Dziurawiec podnosi stężenie serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN), dzięki czemu wzmaga uczucie sytości. Najczęściej stosowany jest jego ekstrakt standaryzowany na zawartość hiperycyny (0,3%) – 500–1000 mg na dzień. Linde i wsp. przeprowadzili analizę 1008 pacjentów z łagodną i średniociężką postacią depresji i stwierdzili, że skuteczność wyciągu z dziurawca w leczeniu depresji jest porównywalna ze skutecznością syntetycznych antydepresantów, przy czym działania uboczne (zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, suchość w ustach, reakcje alergiczne) przy stosowaniu dziurawca występowały u 10,8% osób, a u stosujących farmakoterapię w 35,9%. Należy podkreślić, że dziurawiec nie może być stosowany razem z lekami antydepresyjnymi. Wpływa on także na metabolizm cyklosporyny, zmniejszając jej biodostępność, co nabiera szczególnego znaczenia u pacjentów po przeszczepie narządów, gdyż zwiększa to u nich ryzyko odrzucenia przeszczepu. Dziurawiec obniża również stężenie digoksyny i amitryptyliny w organizmie w wyniku przyspieszenia ich metabolizmu (indukcja glikoproteiny P i CYP2C9 odpowiednio). Istotne jest także to, że dziurawiec może wchodzić w interakcję z tyraminą (aminą wazoaktywną). W wyniku tej interakcji może dochodzić do gromadzenia się tyraminy w organizmie, która, gdy jest obecna w nadmiarze, staje się niebezpieczna – może wywołać tachykardię, zaostrzenie choroby wieńcowej lub silne bóle głowy. Zaleca się więc, aby w okresie stosowania dziurawca unikać spożywania produktów bogatych w tyraminę – szczególnie czerwonego wina, serów, piwa, drożdży i marynowanych śledzi. Ponadto, u osób wrażliwych, dziurawiec może wywołać uczulenie na światło. Przy jego stosowaniu lepiej unikać ekspozycji na promienie słoneczne, a także solarium. Garcynia kambodżańska (Garcinia cambogia) jest źródłem kwasu hydroksycytrynowego (HCA). HCA jest inhibitorem enzymu katalizującego konwersję koenzymu A do acetylo-koenzymu A (acetylo-CoA), który jest niezbędny do syntezy kwasów tłuszczowych, cholesterolu i trójglicerydów. HCA hamuje więc lipogenezę, sprzyja syntezie i magazynowaniu glikogenu w wątrobie, co przyspiesza odczucie sytości. Prawdopodobnie zwiększa termogenezę (procesy związane z wytwarzaniem ciepła w organizmie). Właściwości garcynii kambodżańskiej mogą więc wspomagać odchudzanie. Taki efekt obserwowano w niektórych badaniach, ale są również prace, w których nie stwierdzono różnicy w redukcji masy ciała pomiędzy grupą przyjmującą to ziele a grupą placebo. Ziele to było uważane za bezpieczne dla zdrowia, jednak w ostatnich latach pojawiły się opisy przypadków zapalenia wątroby u osób przyjmujących suplementy diety, zawierające garcynię kambodżańską. Gorzka pomarańcza (Citrus aurantium) jest źródłem alkaloidów o aktywności agonistów adrenergicznych receptorów α i β. Typowym ich przykładem jest synefryna i octopamina. Synefryna (oxidrina) jest aminą sympatykomimetyczną strukturalnie podobną do noradrenaliny. Dzięki zawartości wymienionych wyżej składników gorzka pomarańcza zwiększa termogenezę. Jednakże potwierdzenie jej korzystnego wpływu na redukcję masy ciała wymaga dalszych badań. Wpływ składników czynnych gorzkiej pomarańczy na układ adrenergiczny (część autonomicznego układu nerwowego) może mieć także działanie niekorzystne, objawiające się wzrostem ciśnienia tętniczego krwi, a także zaburzeniami rytmu serca. Szczególną ostrożność w przyjmowaniu gorzkiej pomarańczy powinny zachować osoby z nadciśnieniem tętniczym i innymi chorobami układu krążenia. W jednej z prac zwrócono również uwagę, że gorzka pomarańcza jest inhibitorem izoenzymu cytochromu P450 (CYP) 3 A4, o miernej sile działania, jednak fakt ten może mieć czasem znaczenie kliniczne, gdyż przez ten sam enzym metabolizowanych jest wiele innych leków. Gorzka pomarańcza może zwiększać ryzyko wystąpienia działań ubocznych takich leków, jak leki przeciwnadciśnieniowe – felodipinum, losartan, verapamil; leki antydepresyjne – amitryptylina, buspiron, sertralina, a także statyny i sibutramina. U osób wrażliwych gorzka pomarańcza może wywołać uczulenie na światło. Griffonia simplicifolia jest afrykańską rośliną należącą do rodziny roślin strączkowych. Jej ziarna są mniejsze od ziaren kawy. Jest ona źródłem naturalnego 5-hydroksytryptofanu (5’HTP) – aminokwasu, który łatwo przechodzi z krwi do mózgu i tam jest przekształcany w serotoninę. Serotonina jest ważnym neurotransmiterem powodującym odczucie sytości i zadowolenia. Tak więc Griffonia simplicifolia może wesprzeć proces odchudzania przez zmniejszenie apetytu, a szczególnie, jak się przypuszcza, dzięki zmniejszeniu łaknienia na węglowodany. Griffonia może wywołać objawy uboczne pod postacią – zaparć, wzdęć, nudności i senności. Podczas jej stosowania nie należy przyjmować leków antydepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, selective serotonin reuptake inhibitor), gdyż może to wywołać uczucie niepokoju, splątanie, biegunkę, tachykardię, aż do wystąpienia tzw. zespołu serotoninowego1. Teoretycznie 5-HTP [ może również wchodzić w interakcję z zolpidemem – lekiem nasennym, gdyż obserwowano występowanie halucynacji u osób przyjmujących zolpidem i leki serotoninergiczne. Guarana (Paullinia cupana) to roślina pnąca, której nasiona od wieków są stosowane przez Indian zamieszkujących Amerykę Południową, jako środek zwiększający żywotność, zmniejszający łaknienie, przeciwbiegunkowy. Głównym ich składnikiem jest guaranina, substancja identyczna z kofeiną. Jak wynika z tabeli 4, procentowa zawartość kofeiny w produktach z guarany jest wyższa niż w napojach takich jak kawa czy herbata. Ze względu na zawartość kofeiny guarana wykazuje właściwości zwiększające przemianę materii, tak pożądane u osób walczących z nadwagą. Trzeba jednak pamiętać, że może ona wywoływać również działania uboczne – podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi, kołatanie serca, bezsenność, niepokój oraz zaparcia. Guma guar jest włóknem pokarmowym pochodzącym z indyjskiej rośliny Cyamopsis tetragonolobus. Najczęściej wchodzi w skład preparatów wspomagających odchudzanie. W lecznictwie wykorzystuje się jej nasiona. Guma guar ma działanie przeczyszczające i hamujące apetyt. Jednak metaanaliza M. Pittlera i wsp. nie wykazała istotnego wpływu gumy guar na redukcję masy ciała. Donoszono o poważnych działaniach ubocznych gumy guar pod postacią niedrożności przewodu pokarmowego. Ma huang (Ephedra sinica) jest to roślina z rodziny przęślowatych, z wyglądu podobna do skrzypu. Jej głównymi aktywnymi składnikami są alkaloidy – efedryna i pseudoefedryna. Efedryna jest substancją pobudzającą ośrodkowy układ nerwowy, hamuje apetyt, zwiększa podstawową przemianę materii, jednak obecnie nie zaleca się jej jako środka odchudzającego. W kilku badaniach, co prawda, stwierdzono, że może ona intensyfikować proces odchudzania, ale gdy jest podawana łącznie z kofeiną. Niestety, zaobserwowano również, że ziele to wykazuje poważne działania uboczne – zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia krwi, zawały serca i udary mózgu. W 2004 r. FDA (Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków) wydała opinię, że produkty zawierające efedrynę nie powinny być stosowane, a od kwietnia 2004 r. sprzedaż suplementów zawierających Ma huang w USA jest zabroniona. Senes (strączyniec, senna, Cassia). Ziele to bywa reklamowane jako środek wspomagający odchudzanie. Natomiast w rzeczywistości jego właściwości polegają na działaniu przeczyszczającym, co czasami może być korzystne również u osób z nadwagą. Zaleca się krótkotrwałe przyjmowanie senesu (nie dłużej niż przez 10 kolejnych dni), gdyż długotrwałe stosowanie może prowadzić do zahamowania pracy jelit, a także obniżenia stężenia potasu we krwi. Osoby chorujące na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, chorobę Crohna, z zapaleniem uchyłków jelita, nie powinny stosować senesu. Chitosan jest pochodną chityny, której głównym źródłem są pancerze skorupiaków. Ma on właściwości żywicy jonowymiennej. Po przyjęciu doustnym chitosan rozpuszcza się w kwaśnym środowisku żołądka. Powstaje żel, który ma zdolność wiązania cząsteczek tłuszczu. Efektem tego ma być wchłonięcie mniejszej ilości energii z pokarmu, a także zmniejszenie stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Jednakże w jednym z badań nie stwierdzono istotnego wpływu chitosanu na wchłanianie tłuszczu – zawartość tłuszczu w stolcu w grupie osób przyjmujących chitosan zwiększyła się o 4,5%, przyjmującej orlistat (inhibitor lipazy) – o 42%. Z czterech badań randomizowanych, podwójnie ślepych prób – w jednym wykazano istotnie większą redukcję masy ciała po zastosowaniu chitosanu, w stosunku do grupy placebo. Ze względu na to, że chitosan wykazuje właściwości wiążące istnieje możliwość wiązania przez niego, w przewodzie pokarmowym, mikroelementów i witamin, a także leków. W związku z tym, inne suplementy mineralne, witaminowe oraz leki należy przyjmować 3–4 godziny przed lub po zażyciu chitosanu. Należy pamiętać, że osoby z alergią na skorupiaki nie powinny przyjmować kapsułek z chitosanem. Czasami chitosan może wywołać biegunkę lub zaparcia. Chrom występuje w kilku postaciach. Najczęstszą jest forma sześciowartościowa i trójwartościowa, jednocześnie są to formy o zupełnie odmiennych właściwościach. Chrom sześciowartościowy to chrom stosowany w przemyśle i uznany za toksyczny. Przy krótkotrwałym stosowaniu może on wywołać astmę i zapalenie oskrzeli, przy długotrwałym – jest czynnikiem rakotwórczym dla skóry i układu oddechowego. Jego toksyczność dla tkanek wynika z bardzo łatwego przechodzenia do komórki i z silnych właściwości utleniających. W komórce ulega on redukcji do formy trójwartościowej. W czasie tego procesu dochodzi do powstania reaktywnych form tlenu (RFT), które reagują z DNA komórki i wywierają efekt genotoksyczny. Chrom trójwartościowy przenika znacznie gorzej do komórki niż chrom sześciowartościowy (około 1000 razy wolniej). W komórce ulega on redukcji do chromu dwuwartościowego, co również powoduje powstanie RFT, ale stres oksydacyjny tym wywołany ma znacznie mniejsze nasilenie niż powstały wskutek redukcji chromu (6+). Analiza ponad 200 badań nad genotoksycznością chromu (3+) wykazała, iż w dawkach powszechnie stosowanych nie jest on cytotoksyczny. W końcu lat 70. zeszłego wieku zaobserwowano, że u pacjentów żywionych całkowicie pozajelitowo występują zaburzenia tolerancji glukozy oraz wysokie stężenia cukru nie reagujące na leczenie insuliną. Ustąpienie tych zaburzeń uzyskano dopiero po suplementacji chromem. Dalsze badania wykazały, że chrom warunkuje prawidłowe działanie insuliny. Wchodzi on w skład czynnika tolerancji glukozy (GTF – glucose tolerance factor). GTF stymuluje aktywność insuliny, łącząc się bezpośrednio z nią lub jej receptorami. Efektem tego działania jest poprawienie tolerancji glukozy. Wydaje się, że bezpośredni wpływ chromu na wielkość redukcji masy ciała jest raczej niewielki, aczkolwiek w niektórych badaniach wykazywano istotnie większą redukcję masy ciała u osób przyjmujących chrom w porównaniu z grupą placebo. Chrom może wywierać korzystny efekt w postaci zmniejszenia apetytu na słodycze. Przyjmowanie chromu może się okazać szczególnie korzystne u osób z cukrzycą i innymi zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Inulina jest oligosacharydem, czyli węglowodanem złożonym (powstającym z fruktozy), opornym na trawienie. Stanowi rodzaj włókna pokarmowego. Występuje naturalnie w takich produktach, jak: karczochy, cykoria, cebula, szparagi, czosnek, banany i jęczmień. Obecnie w przemyśle spożywczym inulina jest uzyskiwana z korzeni cykorii i dodawana do produktów (mleko, napoje mleczne, sery, desery, produkty piekarnicze) jako wypełniacz lub zamiennik tłuszczu. Bywa również dodawana do preparatów wspomagających odchudzanie, ze względu na właściwości wypełniające przewód pokarmowy. Inulina należy do tzw. prebiotyków, czyli substancji, które stymulują rozwój korzystnej flory bakteryjnej, czego efektem jest regulacja wypróżnień. Spożywanie inuliny może być szczególnie korzystne u osób z wysokim stężeniem trójglicerydów i cholesterolu we krwi, gdyż, jak wykazywano w niektórych badaniach, obniża ona ich stężenie. Zalecana dawka inuliny to 3–6 g na porcję. Trzeba jednak zaznaczyć, że wrażliwość na obecność inuliny w pożywieniu jest różna. U niektórych osób spożycie nawet 30 g tego składnika nie będzie dawało żadnych objawów ze strony jelit, u innych zaś spożycie poniżej 10 g będzie nieakceptowalne z powodu wzdęć, gazów i biegunek. Nie notowano działań ubocznych inuliny niebezpiecznych dla zdrowia człowieka. Pochodną inuliny jest oligofruktoza, która jest dodawana do żywności jako zamiennik cukru. L-karnityna powstaje w organizmie z lizyny i metioniny w wątrobie i nerkach. Umożliwia ona przejście długołańcuchowych kwasów tłuszczowych przez błonę mitochondriów do ich wnętrza. Jest to konieczny etap w ich przemianach, aby mogły one ulec oksydacji (utlenieniu) i służyć jako źródło energii. Należy podkreślić, że L-karnityna działa na poziomie komórkowym. Zdania na temat zasadności suplementacji L-karnityną są podzielone. Są badania, w których stwierdzano, że przyjmowanie tego suplementu powodowało redukcję masy tkanki tłuszczowej i zwiększało masę mięśniową. W innych badaniach nie zaobserwowano żadnego istotnego wpływu L-karnityny na redukcję masy ciała. W badaniach tych nie notowano działań ubocznych L-karnityny. Naturalnymi jej źródłami są produkty mleczne i mięso. Podstawą postępowania w dążeniu do redukcji masy ciała jest zmiana nawyków żywieniowych i systematyczna aktywność fizyczna. W działaniach tych może być wykorzystany suplement diety w postaci spalaczy tłuszczu czyli tabletek na odchudzanie. Warto jednak sięgać po produkty oparte o składniki mające potwierdzoną skuteczność, takie jak w rankingu suplementów diety na odchudzanie -

babka jajowata odchudzanie forum